Category: interview

Altijd blijven wonen in de Zuiderpassage

“Nee, vandaag alsjeblieft geen foto’s van me maken. Ik zie er niet zo goed uit,” zegt Carola Versteijnen nog voor het interview. Ze had vannacht weer een gezondheidsincident, vandaar. Niet dat je echt iets aan haar ziet, maar it’s all in the eye of the beholder, zegt men in het grote Brittannië.

Van kantelpalletjes tot computers

In Den Bosch is het een puinhoop: gebouwen liggen in puin, de mensen hebben honger, er is veel kapot en de armoede is groot. Het noorden van Nederland wacht met smart op de bevrijding. In het zuiden is een paar ondernemers zo dapper om iets nieuws op te starten.

De dartende stukadoor

Als Hendri Welts (1978) ’s middags de deur van zijn dartwinkel opent, heeft hij er al een hele werkdag op zitten. ’s Ochtends staat hij vroeg op om aan de slag te gaan als stukadoor. “Dat is voor het brood op de plank. De winkel is eigenlijk mijn hobby.”

Kabeljauw met graat

De drukte van de middaglunch is net voorbij of visverkoper Kees Kuijt (1964) is al weer bezig met de mise-en-place voor de avond. Vanuit zijn kraam wijst hij naar het glazen kantoorpand van de Passage in de Zuiderpassage. “Daar had ik ook wel willen zitten. Nee, niet met mijn vis. Als financieel adviseur.”

Een strontje speciaal, alsjeblieft

Ach ja, die tijd dat alles voor schut is. Dat je niet per se op de grapjes van je ouders zit te wachten. En dat het leven al moeilijk genoeg is zonder al die goedbedoelde humor. Die tijd. Die van worstelende pubers. Van zoveel zelfbewustzijn dat je er naar van wordt. De tijd waar we nu opgelucht om lachen. Vooral omdat we weten: die komt gelukkig nooit meer terug. Als Remke Reuser (1974) langs de Zuiderpassage loopt denkt ze dat héél vaak. 

Pauly zoekt een opvolger

Gezocht: nieuwe eigenaar voor café Lohengrin. Met cafésituatie op de begane grond en een compleet geïsoleerde kelder voor live muziek. Meerdere toiletgroepen aanwezig, evenals een rokerscabine. Er zijn uitstekende mogelijkheden voor een ruim terras op het zuiden. Huidige uitbater Pauly da Silva is 65 jaar geworden; een mooi moment om de fakkel over te dragen. “Het zou zonde zijn als dit zomaar vergaat.”

Leven in volledige vrijheid

Peter Koene kocht ooit bij Keser in de Zuiderpassage zijn favoriete bureaustoel. De kunstenaar is er zuinig op. “Mooi? Nee, echt mooi is hij niet. Maar daarvoor heb ik hem ook niet gekocht.”

Bram moest alles opnieuw leren

In 1999 stak Bram Brantjes een zebrapad over. De auto van links zag hem wel. De auto van rechts niet en reed met 50 kilometer per uur door. “Ik was zo goed als dood. Na acht maanden was ik er weer.” Als voormalig directeur met een zeventigurige werkweek, moest hij op zoek naar iets nieuws.